Donderdag 28 september 2006
Het is eindelijk zover! Na veel zwoegen en zweten zijn we er uiteindelijk toch in geslaagd om alles klaar te stomen voor deze schitterende gebeurtenis. De laatste uren voor ons vertrek waren zeer hectisch, maar het vliegtuig is gelukkig niet zonder ons moeten vertrekken.

Vrijdag 29 september 2006
Omstreeks 10 uur deze morgen zijn we geland in Kaapstad, Zuid-Afrika.
Naast de toch wel strenge veiligheidsmaatregelen, verliep alles zeer vlot en volgens schema.
Op onze vlucht Londen-Kaapstad zaten we bovendien naast een aardig koppel met een kindje van 6 maanden, die hier in Kaapstad wonen. We hebben met hen een leuke babbel gehad en het is best mogelijk dat we nog eens met hen gaan lunchen deze vakantie!
So far, so good dus … tot bij het ophalen van de bagage, want wat bleek: onze grootste koffer ontbrak. Gelukkig hadden we alles verspreid over onze 3 koffers en onze handbagage. Hierdoor hebben we toch wel voor elk wat kleding, maar bijvoorbeeld al onze toiletartikelen zitten ­juist omwille van de verstrengde veiligheidsmaatregelen- in de verloren koffer.
We hopen morgen meer nieuws te krijgen over waar ter wereld onze koffer zich bevindt. Hopelijk komt hij snel terecht want naarmate de tijd verstrijkt, ondervinden we meer en meer wat we allemaal ontbreken…
Na het aangeven van de ontbrekende koffer, zijn we dan naar onze guesthouse ‘Markotter Place’ gebracht, waar we ontvangen zijn door een zeer vriendelijke en hulpvaardige gastvrouw. De accommodatie op zich valt ook reuze mee. Kort na onze aankomst is Elzeth van de adoptiedienst langsgeweest om met ons het programma van de komende week te overlopen. Zoals we al wisten is het speciale moment -de overdracht van Lindakuhle- gepland voor maandagmorgen. Volgens haar pleegmoeder is ze nu een flinke baby van 6,2 kg en slaapt en eet ze goed. We kijken dus vol spanning uit naar maandag!
Het eerste bezoek aan de lokale supermarkt zit er ook al op. Na het eten nog een beetje nalezen wat we willen gaan bezoeken de komende weken en dan vroeg naar bed want slapen in zo’n vliegtuig lukt toch niet te best!

Zaterdag 30 september 2006
Na een goede nachtrust, genieten we van een zelf gemaakt ontbijt. Daarna alvast een aantal praktische zaken regelen zoals het huren van een auto en het informeren naar onze bagage.
Het huren van een auto verloopt gemakkelijk, dankzij onze gastvrouw. Vanaf 10 uur zijn we de trotse huurder van een Toyota Corolla (Kurt en Sandra zullen het graag lezen!!).
Het probleem ‘bagage’ verloopt iets minder vlot, maar na wat heen en weer bellen en vooral heeeel lang de telefoon laten overgaan voor er opgenomen wordt, krijgen we rond de middag de bevestiging dat onze bagage in Zuid-Afrika is en dat ze in de namiddag geleverd wordt. Helaas kunnen ze ons geen vast uur doorgeven en zitten we dus gans de dag aan ons huisje gekluisterd. We maken van de gelegenheid gebruik om wat bij te lezen en uitstapjes voor te bereiden voor de dagen die komen. Gezien het al wat later wordt, besluit Arne dan maar met de auto onze inkopen te gaan doen voor deze avond. Meteen een goede oefening in het links rijden, zonder dat ik paniekerig op zijn handen zit te kijken! Pas tegen 6 uur komen ze dan toch de bagage afleveren. Gelukkig blijkt er niets te ontbreken! Nog een rustig avondje en hopelijk kunnen we dan morgen toch een eerste uitstapje maken. Onmiddellijk ook het laatste met ons tweetjes!

Zondag 01 oktober 2006
Een laatste maal lang geslapen en dan nog wat gaan shoppen in Tyger Valley Center, een groot winkelcomplex hier in de buurt. Het links rijden doet nog wat onwennig maar lukt al aardig. Af en toe floepen de ruitenwissers wel nog eens aan in de plaats van de richtingsaanwijzers!
Na een snelle tussenstop in onze Guesthouse, zijn we richting Kaapstad gereden en hebben we daar het ‘Waterfront’ bezocht. Van hieruit heb je een mooi zicht op de aangelegde pieren en op de wereldbefaamde Tafelberg. We hebben hier lekker gekuierd en genoten van een stralende zon. Het is er momenteel aangenaam druk en straatanimaties vrolijken het geheel nog meer op. ’s Avonds hebben we dan genoten van een romantische (voorlopig de laatste) tête à tête in het Belgisch restaurant ‘Den Anker’. Na een heerlijke maaltijd, zijn we huiswaarts gereden om de laatste voorbereidingen te treffen voor onze kleine meid!
Onnodig jullie te vertellen dat de spanning stijgt!!
Voor de nieuwsgierigen onder jullie: de eerste foto’s zijn ook een feit.

Maandag 02 oktober 2006
Na een zenuwachtige morgen, werden we omstreeks 11 uur opgepikt door Tilda, een medewerkster van ABBA Adoptions. Eenmaal aangekomen in hun kantoren werden we verwelkomd door Hester (ook een medewerkster) en Belinda en Justin, de kangooroo-ouders van Lindakuhle. Nu we deze lieve mensen ontmoet hebben, zijn we overtuigd dat Lindakuhle niet beter had kunnen opgevangen zijn gedurende de voorbijgaande maanden. De zorg en liefde bleek eens te meer uit het album dat ze van onze dochter hadden bijgehouden, een echt juweeltje! Na deze ontmoeting hebben ze Lindakuhle aan ons overgedragen.
Na deze emotionele gebeurtenis heeft Tilda ons teruggebracht naar het guesthouse waar we nu volop genieten van onze dochter. Het eerste papje, de eerste wandeling en haar eerste badje zitten erop, dit alles wel met de nodige bezorgdheid en nervositeit!
Maar we zijn zo trots op ons dochtertje, ze overstijgt onze stoutste dromen.

Dinsdag 03 oktober 2006
Gezien we er niet in slagen om mails te versturen, willen we graag langs deze weg iedereen bedanken die een boodschap nagelaten heeft op ons gastenboek. We zijn vereerd en ontroerd door jullie medeleven en mooie boodschappen. We kunnen nauwelijks wachten om ons schatje aan iedereen voor te stellen, ons hart heeft ze alvast gestolen …

Voor onze fans nog een korte samenvatting van onze dag:
Na een rustige nacht (vooral voor Lindakuhle !) is deze morgen Elzeth van de adoptiedienst langs geweest om met ons het nodige voor de rechtbank te bespreken.
Tot laat in de namiddag zijn we thuis gebleven om op die manier het ritme van Lindakuhle te leren kennen. Ze is een gemakkelijke en goedlachse baby en ze weent bijna alleen als ze honger of een vuile luier heeft.
Rond 4 uur zijn we dan richting Tyger Valley gereden om nog wat spullen voor haar te gaan kopen. Daar heeft ze afwisselend bij mama en papa in de draagzak gezeten en genoten van alle aandacht die haar ten beurt viel.
Morgen opnieuw een grote dag want dan wordt ze wettelijk onze dochter!

Woensdag 04 oktober 2006
Met enige vertraging hierbij het relaas van 04 oktober.
Vandaag is Lindakuhle officieel onze dochter geworden. Zonder enige twijfel hebben we ’s morgens op de rechtbank, voor onze ‘match made in heaven’ de nodige papieren getekend! Zoals tante Leentje suggereerde: met onuitwisbare alcoholstift :.)
Een nieuw Seurynckske zal vanaf nu dus Lede en omgeving onveilig maken!
Na de nodige papjes en slaap zijn we op uitstap geweest naar Cape Town, waar we genoten hebben van het heerlijke weer en een flinke wandeling. Lindakuhle zit graag in de buggy om rond te kijken maar eens ze wat moe wordt, verkiest ze dicht tegen ons aan te liggen in de draagzak.

Donderdag 05 oktober 2006
Na een rustige morgen en Lindakuhle’s badje, zijn we omstreeks de middag op uitstap vertrokken.
Via Cape Town zijn we langs de kustlijn van de Atlantische Oceaan gereden. We hebben een eerste halt gehouden aan één van de 4 kleine stranden van Clifton. Gezien dit strand beneden aan een helling ligt, hebben we een groot aantal trappen moeten doen en Arne dus maar sleuren met de buggy (het was namelijk te warm weer voor de draagzak) … Dit alles, om bij onze thuiskomst vast te stellen in onze reisgids (die we tussen alle voorbereidingen en het inpakken van Lindakuhle’s spulletjes vergeten waren) dat het laatste van de vier stranden vooral door gezinnen aangedaan wordt omwille van de parking onderaan de helling!!! ‘Papa is the best’ maar, erop uit om niets van dit mooie land te missen, is hij wel een beetje ongeduldig.
We zijn dan langs Houtbay en via Chapman’s Peak Drive verder gereden, een route uitgehakt in de steile bergwand en terecht de mooiste route ter wereld genoemd.
In Kommetjie, een dorpje geliefd bij de surfers, hebben we even halt gehouden want het was tijd voor ons meisje haar papje en wij hadden ondertussen ook wel dorst gekregen!
Tijdens deze mooie tocht hebben we prachtige moderne villa’s gezien maar helaas ook veel townships, beiden liggen soms maar op enkele honderden meters uiteen, maar in levenstandaard lichtjaren van elkaar verwijderd.
Gezien we nog te ver van Cape Good Hope verwijderd waren, zijn we doorgestoken naar Simon’s Town, gelegen aan False Bay. Via Fish Hoek en Muizenberg, over Cape Town terug huiswaarts. Hier hebben we onze braai voor de derde dag op rij nogmaals uitgesteld …het prille ouderschap eist zijn tol en kilootjes. :-)

Vrijdag 06 oktober 2006
Vandaag hebben we voornamelijk genoten van een heerlijk en tevens laatste rustig dagje in ons guesthouse want morgen verlaten we dit guesthouse en logeren we de rest van onze vakantie in ‘Mooi Bly’ in Paarl, gelegen midden in de wijnstreek.
Gezien we volgende week een paar belangrijke personen in het leven van ons dochtertje gaan bezoeken, zijn we in de namiddag nog naar Tyger Valley gereden waar we dan eindelijk onze cadeautjes gekocht hebben. Eindelijk, want we hadden al meermaals rondgekeken en getwijfeld. We willen echt wel iets persoonlijk en speciaals geven.
Nog een drukke avond gehad met inpakken, je zou ervan verbaasd zijn wat een mens na een week verblijf (met een baby’tje) allemaal in huis heeft gehaald!
Terug geen braai dus…

Zaterdag 07 oktober 2006
Na afscheid te hebben genomen van de bewoners van ons eerste verblijf zetten we koers naar onze volgende bestemming : een wijngoed gelegen in Paarl met de idyllische naam ‘Mooi bly‘.
Eens aangekomen blijkt het zijn naam zeker niet gestolen te hebben! Na een hartelijk welkom door Liesbet, de vlaamse gastvrouw van dit guesthouse en haar familie, nemen we onze intrek in onze cottage ‘Pinotage’. Uiteraard dient er weer heel wat uitgepakt te worden, voornamelijk tijdens de slaapjes van onze kleine meid.
Nog wat boodschappen, een beetje genieten van het zicht vanop ons terras en de dag is weeral voorbij. De avond valt hier dan ook wel vrij vroeg, zo omstreeks zeven uur.

Zondag 08 oktober 2006
Deze nacht heeft het flink geregend en de temperaturen zijn plots heel hard gezakt. Niet zo handig als je weet dat Lindakuhle al een kleine verkoudheid heeft. Gezien het slechte weer de hele dag aanhoudt, zijn we dus maar thuisgebleven en zijn we de hele dag in de weer om met een kleine kachel de ruimte hier op een aanvaardbare temperatuur te houden (lees: maximum 20 graden!). Lindakuhle slaapt veel vandaag. Wijzelf zijn vooral bezig met de brieven en fotoalbums voor de biologische moeder en de kangoeroeouders. De dag sluipt voorbij, hopelijk wordt het morgen terug mooi weer!
De twee dagen die volgen staan nog volop in het teken van de adoptie van Lindakuhle. Morgen een bezoek aan de biologische mama en overmorgen een bezoek aan het kangoeroegezin waar Lindakuhle de voorbije tijd verbleven heeft.

Maandag 09 oktober 2006
Vandaag hebben we een ontmoeting met de buikiemama van Lindakuhle, daar dit een heel persoonlijke aangelegenheid is wensen we dit privé te houden. We danken jullie voor jullie begrip.

Dinsdag 10 oktober 2006
Vandaag staat de ontmoeting met de kangoeroe ouders van Lindakuhle op het programma. Dit is het gezin waar Lindakuhle sinds het verlaten van het hospitaal verbleven heeft.
Na een eindje rijden tot in Sommerset West, worden we daar hartelijk ontvangen door Belinda en Justin, hun twee kinderen Keagan en Jodie en hun drie honden.
Het is leuk hen weer te zien want tijdens de overdracht gaat er zoveel door je heen en gaat alles als in een flits voorbij dat je hen nauwelijks kan bedanken voor wat ze gedaan hebben.
Gelukkig hebben we dit nu kunnen rechtzetten want we zijn ervan overtuigd dat het dankzij hun liefde en zorg is dat we nu zo een lieve en gezonde dochter hebben.
We hebben natuurlijk ook nog wat ervaringen uitgewisseld en leuk gebabbeld.
Het was voor hen de eerste keer dat ze kangoeroe ouders waren en in die zin zal Lindakuhle steeds een speciaal plaatsje in hun hart hebben. Het afscheid viel dan ook, voor ieder van ons, zwaar.
En zoals jullie kunnen vaststellen op de foto, hebben we ‘s avonds eindelijk gebraaid!

Woensdag 11 oktober 2006
Mooi weer vandaag en dus willen we eerst wat rustig van elkaar genieten op ons terras, Eventjes zonnen, een aperitiefje en wat spelen met Lindakuhle…
Na nog wat opzoekingwerk over wat we nog graag willen gaan bezoeken in de volgende dagen, besluiten we na de middag om een korte uitstap te maken naar het nabijgelegen Franschhoek. Dit is een mooi gelegen wijndorpje waar nog heel wat franse invloeden zijn gezien het gesticht werd door fransen. Dit is vooral te merken aan de franse namen voor de wijngaarden en restaurants.
Daar te plaatse hebben we wat rondgewandeld in de hoofdstraat die bezaaid is met allerlei restaurants en winkels in een typische bouwstijl. Na een flinke wandeling, vleien we ons dan ook neer op een terrasje en genieten van onze, zij het wel vroege, avondmaaltijd.

Donderdag 12 oktober 2006
Deze morgen al vroeg onderweg want om 9u hebben we afspraak op het bureau van ABBA adoptions. Vandaar vertrekken we richting Kaapstad naar de Belgische ambassade om de nodige papieren in orde te brengen voor het visum van Lindakuhle.
Na een uurtje verlaten we de ambassade en gezien Lindakuhle haar papje moet drinken en wij ook wel een ontbijtje kunnen gebruiken, zitten we even later op een terrasje in het zakencentrum van de stad. Mama wordt al een kei in het vervangen van pampers want ze slaagt erin ook in moeilijke omstandigheden het (toch wel vieze) klusje snel te klaren. Gezien we toch in de buurt zijn, gaat de trip verder richting Tafelberg. Na een zonnemelk beurt en de noodzakelijke voorbereidingen, nemen we de kabellift naar de top. Het uitzicht op kaapstad, de omringende kustdorpjes en bergen is adembenemend mooi. We hebben geluk want het tafelkleed- de wolk die meestal de top van de berg omsluierd- is vandaag niet van de partij wegens het heldere weer.
Hierna zijn we zinnens om de Kirstenbosch plantentuin te gaan bekijken maar eerst doen we een tussenstop in het kustdorpje Houtbaai. Tijdens een korte wandeling langs het strand valt onze meid in de buggy in slaap. De plannen worden daarom lichtjes gewijzigd en we besluiten na een wandeling halt te houden in een bistro langs de kustlijn. We maken van haar slaapje gebruik om ons te goed te doen aan een heerlijke vismaaltijd. Door ons oponthoud zijn we te laat om nog de plantentuin te gaan bekijken. We rijden er wel langs in de lange file rit huiswaarts.
Lindakuhle vat maar moeilijk slaap en dus besluiten we alvast morgen een dagje rustig thuis te blijven.

Vrijdag 13 oktober 2006
Vandaag dus een dagje rust, helemaal volgens het ritme van ons dochtertje. Dit komt ons helemaal niet slecht uit want ook wij genieten van het ‘hakuna matata’.
Met dit prachtige weer geven we Lindakuhle haar badje buiten, met veel watergeplons als resultaat.
Over de middag genieten we van een zalige braai als romantische lunch met als achtergrondmuziek …. een toch wel heel luidruchtige grasmaaier!
Na Lindakuhle’s middagdutje brengen we de rest van de late middag door in de schaduw van een boom aan het zwembad. Lindakuhle geniet ervan om naar de andere spelende kinderen te kijken. Ongelooflijk hoe ze verandert, ze grijpt niet meer in het wilde weg maar kan zich al bezighouden met de speeltjes die we voor haar meebrachten. Momenteel zitten we hier op het terras te genieten van een prachtige zonsondergang.
We zijn niet zeker of we echt nog wel willen terugkeren volgende week. Filip en Le-Anne kunnen best investeren in een paar extra logeerkamers, denk ik zo…

Zaterdag 14 oktober 2006
Na een rustige morgen thuis, zijn we omstreeks de middag vertrokken voor een uitstapje langs de wijnroute van Stellenbosch.
We stoppen een eerste maal aan het wijngoed Zevenwacht. Dit is een mooi wijngoed met geterrasseerde wijngaarden rondom het mooie hoofdhuis.
We proeven hier een vijftal van hun verschillende wijnen en maken daarna een wandeling tussen hun wijngaarden. De volgende stop is het alom gekend wijndomein Spier. Dit is een zeer groot domein met verschillende restaurants, waaronder het wel heel leuke Moyo, een buitenrestaurant met individuele tenten. Daar we graag tegen Lindakuhle’s bedtijd terug in onze cottage zijn, nemen we genoegen met een vroeg maar heerlijk avondmaal in de bistro op het terras.
Na nog een wandeling op dit domein, keren we terug huiswaarts.

Zondag 15 oktober 2006
Gezien we morgen een lange trip gepland hebben, besluiten we het vandaag rustig te houden en dus thuis te blijven. Niet veel nieuws voor jullie dus maar voor ons weer een fijne en gezellige dag …
En dat we echte dierenvrienden zijn is nu wel duidelijk. Tijdens onze wandeling hier op het landgoed werden we vergezeld van de drie honden en even daarna tijdens ons zwempartijtje (in het zwembad) kregen we het gezelschap van een aantal eendjes!
Leven en laten leven is hier het motto!

Maandag 16 oktober 2006
Tegen 10 uur deze morgen gaan we al de deur uit want de uitstap die we vandaag gepland hebben is toch wel een twee uur rijden hiervandaan. Doel van deze trip : walvissen gaan spotten in Hermanus. We rijden via Stellenbosch en Sommerset richting kust. Een eerste stop in Gordon’s Bay voor het noodzakelijke papje. Vandaar vatten we de kustroute aan, een kronkelige weg met enerzijds adembenemende zichten op de oceaan die er langs ligt en anderzijds de flanken van het gebergte. We stoppen eventjes in Betty’s Bay. Maar gezien ons kleine meid rustig ligt te slapen, besluiten we in één stuk door te rijden naar Hermanus. Kunnen we tevens ook iets beter de tijd inschatten voor de terugweg.
De tocht naar Hermanus is afwisselend, niet alleen wat het landschap betreft maar ook qua weer. Op het moment dat we de kust even moeten verlaten, lijkt ons het woeste binnenland bijna buitenaards, misschien ook omwille van het dreigende weer dat er bovenhangt.
In Hermanus wordt het wandelen en wachten langs de rotsige kusten beloont door een schouwspel van twee walvissen die zich liggen te rollen in het wilde water vlak voor de kust.
Nooit gedacht dat we dit van zo dichtbij zouden kunnen aanschouwen.
We hebben vandaag trouwens geluk want we hebben ook al Bobbejanen en een dassie gezien.
Als lunch doen we ons tegoed aan een Fish Platter, ongelooflijk lekker. We kunnen rustig eten want Lindakuhle wordt pas wakker voor haar papje na onze lekkere maaltijd.
Hierna terug huiswaarts, waar we tegen zeven uur verwacht worden aan tafel bij Liebet en Erik, de gastvrouw en gastheer van de cottages. Samen met een ander (West-Vlaams) koppel die hier logeren, wordt het een lekkere en gezellige avond.

Dinsdag 17 oktober 2006
Na de lange uitstap van gisteren, houden we het vandaag rustig en blijven het grootste deel van de dag thuis. Gezien we omwille van de hevige wind niet rustig buiten kunnen zitten, zetten we na het slaapje van Lindakuhle aan naar Stellenbosch.
Met de buggy wandelen we het centrum door en houden ondermeer halt aan Oom Samie se winkel, een heel gezellig winkeltje waarin je je onmiddellijk in de vorige eeuw waant.
Hierna volgen nog de noodzakelijke inkopen in de shopping mall van Paarl, gevolgd door een kalm avondje thuis. Ongelooflijk hoe het hier ’s nachts kan waaien!

Woensdag 18 oktober 2006
Terug vroeg de deur uit want vandaag gaat de uitstap naar Cape Point. Ditmaal rijden we via Stellenbosch naar Muizenberg langs de False Bay kust. De tocht brengt ons ook langs Khayelitsha, de derde grootste township met een bevolking van ongeveer 1,8 miljoen mensen! In zo een township worden rond de kern van bescheiden bakstenen huisjes, barakjes/woningen gebouwd uit een samenraapsel van allerlei afvalmateriaal.
Toch laat deze weg ons ook terug genieten van prachtige natuur. We rijden door Muizenberg, Fish Hoek en Simon’s Town, verder door tot ons eindpunt: het natuurreservaat Cape Point.
De lange tocht blijkt echt de moeite te zijn geweest. Vanaf de vuurtoren van Cape Point word je getrakteerd op magnifieke vergezichten. Jammer dat we niet meer tijd hebben en dat we slechts een klein deel van dit reservaat kunnen bezichtigen. Het lijkt ons zeker en vast de moeite om dit ooit nog eens aan te doen.
Op de terugweg houden we halt in Simon’s Town, gekend omwille van zijn populatie brilpinguïns.
Hier laten we ons terug de vis heerlijk smaken waarna we de rit terug aanvatten zodat we op tijd thuis zijn voor Lindakuhle’s avondpapje en haar bedtijd.
Een leuke dag, helaas bijna de laatste!

Donderdag 19 oktober 2006
Na een rustige morgen met al wat voorbereiding voor het afreizen, gaan we op onze laatste echte uitstap. Gezien we morgen sowieso al een drukke dag voor de boeg hebben, besluiten we een kort bezoek te brengen aan Kaapstad centrum, meer bepaald Company’s Garden.
We slenteren wat rond in dit park en lopen verder richting Greenmarket Square. Met voorbedachten rade van Arne, want iets later is hij de trotse bezitter van een djembe! Als dit maar allemaal goed afloopt op de luchthaven want het gewicht van onze bagage zit al stevig boven de toelaatbare normen!
Omdat we geen zin hebben in file rijden richting Paarl, zetten we vroeg terug aan en nemen we ons voor om langs de autosnelweg iets buiten Kaapstad eens te stoppen in het nieuwe winkelcentrum ‘Casino’.
We maken van de gelegenheid gebruik om langs te gaan in een internet café maar al snel blijkt dat al onze foto’s doorsturen ook hier enkele uren in beslag zou nemen. Na nog een laatste rondje in de plaatselijke supermarkt Pick & Pay, op zoek naar een snelle hap, keren we terug naar onze cottage.
Het pakken begint, een lastig karwei vooral omdat het het einde van onze vakantie inluidt.

Vrijdag 20 oktober 2006
Vanmorgen al vroeg wakker want rond 10 uur dienen we ons ‘huisje’ te verlaten. Na een flinke puzzel om al onze bagage in de huurauto te proppen en het afscheid daar ter plaatse, rijden we naar de adoptiedienst in Kuilsrivier. Hier krijgen we Lindakuhle’s visum en alle andere officiële documenten. We nemen afscheid van Tilda en Elzeth en bedanken hen voor de toffe opvang en de goede organisatie.
Nog een allerlaatste maal richting Kaapstad voor nog een laatste lunch langs het water aan V&A Waterfront. We genieten van ons middagmaal en nemen stilaan afscheid van al dit moois. Tijdig vertrekken we richting luchthaven want nu de afreis éénmaal begonnen is, willen we ons vliegtuig niet meer missen.
Drie uur op voorhand zijn we in de luchthaven, maar dit blijkt geen luxe met alles wat we nog dienen te doen: huurauto indienen, Lindakuhle’s papje geven, haar andere kleertjes aandoen, haar ticket ophalen, bagage inchecken en overladen,… . Het teveel aantal kilo’s blijkt niet zozeer een probleem te zijn, dan wel onze grote tas die meer dan 32 kg weegt. We zijn verplicht een extra tas aan te schaffen en wat bagage te herschikken.
Op tijd stijgen we op en zo komt er een punt achter ons zuid-Afrikaans avontuur!
Gelukkig vliegen we ’s nachts en krijgen we voor Lindakuhle een ‘slaapmand’ die ze bevestigen aan de wand voor ons. Het lange vliegen valt goed mee dankzij de goede service en de multimedia schermpjes. Slapen lukt ons ditmaal niet zo goed als tijdens de heenreis. Lindakuhle daarentegen laat het allemaal niet aan haar hartje komen en blijft wonderwel in haar ritme.

Zaterdag 21 oktober 2006
Na een aantal keer cirkelen boven London landen we omstreeks 7 uur -onze tijd- in London. Dit betekent dat we dus nog een kleine 4 uur vastzitten in de transit zone. Gelukkig hebben we een buggy zodat Lindakuhle hierin toch wat kan slapen. De uren gaan tergend langzaam voorbij en de tax free winkels hebben we ook al snel gehad.
De vlucht naar Brussel is er nog eentje met ups en downs maar veilig en wel komen we rond 13 u aan in Zaventem. Allemaal heel spannend want we weten dat er een aantal mensen ons persoonlijk gaan verwelkomen. Toch nog eerst enkele noodzakelijke controles en het afhalen van de bagage om iets later zeer geëmotioneerd onze fanclub te begroeten die ons vol enthousiasme al een tijdje staat op te wachten. Lindakuhle is duidelijk zeer welkom in België!
Gelukkig stellen Leentje & Geert hun huis ter beschikking voor nog een glaasje voor alle aanwezigen. Zo kunnen we de emoties wat wegspoelen, wat bijpraten met iedereen en uiteraard Lindakuhle uitgebreid voorstellen. Het is een gepast einde voor een zeer bijzondere reis en een emotioneel intense periode in ons leven.

Vanaf nu start het ‘echte’ leven met ons drietjes, omringd door een fantastische familie en heel wat bijzondere vrienden. We bedanken iedereen voor het meeleven, de ontroerende berichtjes in het gastenboek en het warme welkom!
We zullen het niet nalaten om bij bijzondere gelegenheden of af en toe zomaar, jullie via deze weg op de hoogte te houden van leuke nieuwtjes en foto’s van ons dochtertje (hiervoor verwijzen we graag naar de “Lindakuhle”-pagina).